Feb 20 2011

Οι επαναστάτες της κάλπης (Ι)

Λόγω με­γέ­θους η πα­ρού­σα α­νά­ρτη­ση κό­πη­κε σε τρία κο­μμά­τια, που θα δη­μο­σιεύο­νται α­ρχής γε­νο­μέ­νης από την Κυ­ρια­κή 20 Φε­βρουα­ρίου 2011.

Ξεκινάμε λοιπόν με το μέρος Ι.


Μια προεκλογική αφίσα (αφορά σοβαρές εκλογές, όχι τις βουλευτικές)

Οι ε­κλο­γές πλη­σιά­ζουν! Ο ε­κλε­γμέ­­νος πρω­θυ­που­ργός της Ε­λλά­δας, ο Γεώ­ργιος Πα­πα­νδρέου ΙΙ ο Α­θλη­τι­κός, κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά διέ­ψευ­σε το ε­νδε­χό­με­νο πρόω­ρης προ­σφυ­γής στην κά­λπη, λέ­γο­­ντας επί λέ­ξει για να το κα­τα­λά­βου­με ε­μείς οι ξε­ρο­κέ­φα­λοι: «Το έχω ξε­κα­­θ­α­­ρίσει 30 φο­ρές. Θα ο­λο­κλη­­ρ­ώσο­υμε την τε­τραε­τία. Έ­χου­με δυό­μι­σι χρό­νια α­κό­μη να ο­λο­κλη­ρώ­σου­με τη δου­λειά μας»· γε­­γ­ο­νός που δια­χρο­νι­κά εί­ναι το πιο σί­­γο­υ­ρο ση­μά­δι πρόω­ρων ε­κλο­γών.

Να θυ­μί­σω τον έ­τε­ρο ε­κλε­γμέ­νο, Κω­ν­στ­αντ­ίνο Κα­ρα­μα­νλή ΙΙ τον Α­μί­λη­­το, που από τις Βρυ­ξέ­λλες ο ί­διος α­πέ­κλειε τις πρόω­ρες ε­κλο­γές κα­τη­γο­­ρ­ημ­ατ­ικά την 19 Ιουν 09, ενώ και ο ε­κπρό­σω­πος του μέ­χρι και την προ­πα­­ρ­αμ­ονή της προ­κή­ρυ­ξης των ε­κλο­­γών (31 Αυγ 09) τό­νι­ζε ότι: «Κά­νου­με τη δου­λειά μας ε­πι­κε­ντρω­μέ­νοι στις με­τα­ρ­ρ­υθμ­ίσεις, τις α­να­γκαίες α­λλα­γές και σε όλα όσα έ­χου­με προα­να­γγεί­λει ».

Λόγω λοι­πόν της «προα­να­γγε­λθεί­σας» προ­κή­ρυ­ξης α­να­μέ­νε­ται ο Κυ­ρία­ρχος Λαός™ να μι­λή­σει πά­λι.

Και λόγω της δια­πί­στω­σης ότι δύο «λέ­ξεις» ξέ­ρει όλες και όλες (ΠΑ­ΣΟΚ, ΝΔ), τις ο­ποίες και ε­πα­να­λα­μβά­νει συ­νε­χώς, δεν α­να­μέ­νε­ται να έ­χου­με κα­μιά συ­ντα­­ρ­ακτ­ική ε­ξέ­λι­ξη! Αν δε βγει ο έ­νας, θα βγει ο ά­λλος! Τι ‘χες Γιά­ννη; τι ‘χα πά­ντα!

Μπο­ρεί το λοι­πόν να έχω μια σχε­τι­κή α­γω­νία για το πότε θα γί­νουν οι ε­κλο­γές, αλλά δεν έχω α­γω­νία ως προς το ποιος θα βγει νι­κη­τής από αυ­τές! Νι­κη­τής θα εί­ναι η Δη­μο­κρα­τία και ο Κυ­ρία­ρχος Λαός™, ο ο­ποίος α­πο­φά­σι­σε· μί­λη­σε την Κυ­ρια­κή των ε­κλο­γών· και όλοι θα σε­βα­στούν τις α­πο­φά­σεις του, μέ­χρι την Δευ­τέ­ρα το πρωί, ο­πό­τε και θα α­ρχί­σουν να ζη­τούν πάλι ε­κλο­γές, οι μι­κρό­τε­ροι Νι­κη­τές, διό­τι οι με­γα­λύ­τε­ροι Νι­κη­τές, οι φο­ρείς της Ε­ντο­λής του Λαού™ πα­ρα­πλά­νη­σαν τον Κυ­ρία­ρχο Λαό™ και έτσι πρέ­πει να έ­ρθουν πάλι αυ­τοί στην ε­ξου­σία, ώστε να τον πα­ρα­πλα­νή­σουν κα­λύ­τε­ρα.

Προ­τού μι­λή­σει πάλι λοι­πόν ο Κυ­ρία­ρχος Λαός™, θέλω να ξε­κα­θα­ρί­σω την θέση μου για τις ε­κλο­γές και να ε­ξά­ρω την Δη­μο­κρα­τι­κή Τάξη των «Ε­πα­να­στα­τών της Κά­λπη­ς»­.

Όμως, ποιοι εί­ναι οι Ε­πα­να­στά­τες τις Κά­λπης; Τι πρε­σβεύουν; Ποια εί­ναι τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά τους; Ας τα πάρω από την α­ρχή.

Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο

Το φαι­νό­με­νο ξε­κι­νά από τα πα­λιά χρό­νια! Από τα πρώ­τα χρό­νια της Δη­μο­κρα­τίας (της Ε­λλη­νι­κής έ­κδο­­σης). Μι­λάω για τον πα­λιό καλό και­ρό, ξέ­ρε­τε, για τότε που οι γυ­ναί­κες δε ψη­φί­ζαν, που τρώ­γαν ξύλο τα παι­διά στο σχο­λείο, που όσοι δια­φω­νού­σαν με την κυ­βέ­ρνη­ση τους έ­τρω­γε το χώμα ή κά­ποιο ξε­ρο­νή­σι, που όσοι πί­στευαν άλλα από ότι σύ­μφε­ρε τον Ά­ρχο­ντα ήταν ε­χθροί του έ­θνους και άλλα τόσο καλά πρά­γμα­τα. Τότε ήταν το λοι­πόν που α­πο­φα­σί­στη­κε να βα­φτι­στεί το ψάρι κρέας!

Δια τον φόβο λοι­πόν των Ιου­δαίων και για να εί­μα­στε σί­γου­ροι ότι ο Κυ­ρία­ρχος Λαός™ θα συ­νε­χί­σει να κοι­μά­ται και μετά την «σύ­ντο­μη ο­μι­λία» του την Κυ­ρια­κή των ε­κλο­γών, μοι­ρά­στη­κε η πίτα στα δυο κα­λύ­τε­ρα «μα­γα­ζιά» που υ­πή­ρχαν ήδη – αυτά ξέ­ρου­με, αυτά ε­μπι­στευό­μα­στε ά­λλω­στε – ώστε να συ­νε­χί­σει το κλη­ρο­νο­­μ­ικό δι­καίω­μα στο φα­γο­πό­τι, στην υ­γειά του Έ­λλη­να!

Δεν έχω πα­ρά­πο­νο! Τα σκέ­φτη­καν όλα! Όπως ένας ά­νθρω­πος που έχει και­ρό να πιεί νερό δεν πρέ­πει να πιεί α­πό­το­μα πο­λύ, διό­τι ο ο­ργα­νι­σμός του δε θα το α­ντέ­ξει, έτσι και ο Κυ­ρία­ρχος Λαός™ δεν έ­πρε­πε να πά­ρει α­μέ­σως μια γερή δόση ε­λευ­θε­ρίας, αλλά έ­πρε­πε να έχει ένα στε­νό όριο από ε­πι­λο­γές – ας πού­με δύο – ώστε να έχει τη ψευ­δαί­σθη­ση της ε­πι­λο­γής. Ποιες ήταν αυ­τές οι ε­πι­λο­γές δια­χρο­νι­κά; Πάμε με την ε­πι­λο­γή που πρό­σφε­ρε ο κάθε νι­κη­τής:

1974 Κα­ρα­μα­νλής ή Τα­νκς; Α­πο­τέ­λε­σμα: Κα­ρα­μα­νλής, για να α­πο­φύ­­γο­υμε τα Τα­νκς.
1977 Πα­ρέ­λα­βε χάος, έ­φτια­ξε Κρά­τος. Α­πο­τέ­λε­σμα: Κα­ρα­μα­νλής για να α­πο­φύ­­γο­υμε το χάος.
1981 Ο Λαός δε ξε­χνά τι ση­μαί­νει Δε­ξιά. Α­πο­τέ­λε­σμα: Πα­πα­νδρέου, αφού ο Λαός μετά από 7 χρό­νια α­μνη­σίας θυ­μή­θη­κε τι ση­μαί­νει Δε­ξιά και την α­πο­δο­κί­μα­σε ώστε να πάμε στην Α­λλα­γή και στο «Συ­μβό­λαιο με το Λαό»
1985 Το ΠΑ­ΣΟΚ στην κυ­βέ­ρνη­ση, ο Λαός στην ε­ξου­σία. Α­πο­τέ­λε­σμα: Πα­πα­νδρέου, ώστε ο Λαός να πά­ρει την ε­ξου­σία. Μην την α­φή­σει στον Μη­τσο­τά­κη που α­νέ­λα­βε το «α­ντί­πα­λο δέος».
1989-1990 Νέα Δη­μο­κρα­τία ή α­κυ­βε­ρνη­σία. Α­πο­τέ­λε­σμα: Φυ­σι­κά Νέα Δη­μο­­κρ­ατία! Εί­ναι δυ­να­τόν ο Λαός να α­πο­φα­σί­σει για την α­κυ­βε­ρνη­σία; Α! ξέ­χα­σα· Μη­τσο­τά­κης.
1993 Μό­νο μια δυ­να­τό­τη­τα. Να πε­τύ­χου­με. Α­πο­τέ­λε­σμα: Πα­πα­νδρέου. Γνω­στή πε­τυ­χη­μέ­νη συ­ντα­γή!
1996 Νέα Ε­πο­χή, με­γά­λη Νί­κη. Για την Ε­λλά­δα του 21ου Αιώ­να (ρε γα­μώ­το) Α­πο­τέ­λε­σμα: Ση­μί­της! Αφού έ­χου­με νέα ε­πο­χή και με­γά­λη νίκη θα γυ­ρί­σου­­με στα πα­λιά; Δα­γκω­τό στο νέο!
2000 Το Μέ­λλον ξε­κί­νη­σε. Α­πο­τέ­λε­σμα: Ση­μί­της. Πώς να πεις ό­χι;
2004 Νέα Πο­λι­τι­κή, Κα­λύ­τε­ρη ζωή. Α­πο­τέ­λε­σμα: Κα­ρα­μα­νλής. Φυ­σι­κά κα­λύ­τε­ρη ζωή!
2007 Μα­ζί πάμε την Ε­λλά­δα μπρο­στά. Α­πο­τέ­λε­σμα: Κα­ρα­μα­νλής. Για­τί αφού πε­τύ­χα­με την κα­λύ­τε­ρη ζωή έ­πρε­πε να πάμε και μπρο­στά!
2009 Α­λλά­ζου­με ή βου­λιά­ζου­με! (Μπό­νους το μνη­μειώ­δες «Λε­φτά Υ­πά­ρχουν»). Α­πο­τέ­λε­σμα: Πα­πα­νδρέου. Μη βου­λιά­ξου­με κιό­λας.

Το κατά πόσο ε­φά­ρμο­σε τα όσα υ­πο­σχέ­θη­κε ο κάθε νι­κη­τής, ας το κρί­νε­τε μό­νοι σα­ς.­

Όπως λοι­πόν δια­κρί­νου­με από τις ε­πι­λο­γές του, του Κυ­ρία­ρχου Λαού™ δεν του α­ρέ­σουν τα πο­λλά λό­για . Λό­για κο­φτά και στα­ρά­τα! Α­ντρί­κεια­!

ΝΔ! ΝΔ! ΠΑ­ΣΟΚ! ΠΑ­ΣΟΚ! ΝΔ! ΠΑ­ΣΟΚ! ΠΑ­ΣΟΚ! ΠΑ­ΣΟΚ! ΝΔ! ΝΔ! ΠΑ­ΣΟ­Κ!

Κ­ΑΡ­ΑΜ­ΑΝΛΗΣ! ΚΑ­ΡΑ­ΜΑ­ΝΛΗΣ! ΠΑ­ΠΑ­ΝΔΡΕΟΥ! ΠΑ­ΠΑ­ΝΔΡΕΟΥ! ΜΗ­ΤΣΟ­ΤΑ­ΚΗΣ! ΠΑ­ΠΑ­ΝΔΡΕΟΥ! ΣΗ­ΜΙ­ΤΗΣ! ΣΗ­ΜΙ­ΤΗΣ! ΚΑ­ΡΑ­ΜΑ­ΝΛΗΣ! ΚΑ­ΡΑ­ΜΑ­ΝΛΗΣ! ΠΑ­ΠΑ­ΝΔΡΕΟΥ!

Α­υτή λοι­πόν εί­ναι η Δη­μο­κρα­τία που μας κλη­ρο­νό­μη­σε η Δι­κτα­το­ρία! Βέ­βαια αφού οι ί­διοι λένε ότι έ­χου­με Δη­μο­κρα­τία μπο­ρού­με ε­μείς να τους α­μφι­σβη­­τ­ήσο­υμε; Στο τέ­λος – τέ­λος δεν τους ε­ξέ­λε­ξε ο Λαό­ς™;

Το γε­γο­νός, ότι η Βου­λή εί­ναι μια τυ­πι­κή δια­δι­κα­σία όπου ου­σια­στι­κά α­πο­φα­σί­ζει και δια­τά­σσει ο πρόε­δρος της κυ­βέ­ρνη­σης, εί­ναι ά­σχε­το.

Παραγράφηκαν τα άδικα αδικήματα των αθώων βουλευτών

Το γε­γο­νός ότι η δι­κα­στι­κή ε­ξου­­σία δεν έχει ισχύ μπρο­στά στον πο­λι­τι­κό, λόγω της α­συ­λίας των βου­λευ­τών και της τα­χύ­τα­της δια­γρα­­φής των α­δι­κη­μά­των τους, ο­πό­τε και δεν μπο­ρεί να ε­λέ­γξει την ε­ξου­σία (ο θε­σμι­κός της ρό­λος) ο­πό­τε και αυτή η ε­ξου­σία στην ου­σία δρα α­νε­ξέ­­λ­εγκτη, εί­ναι δευ­τε­ρεύου­­σας ση­μα­­σίας.

Το γε­γο­νός ότι ο νο­μο­θέ­της εί­ναι ο ί­διος με τον ε­κτε­λε­στή των νό­μων, ο­πό­τε στην ου­σία «Γιά­ννης κε­ρνά, Γιά­ννης πί­νει», δεν ε­πη­ρεά­ζει πρα­κτι­κά την ποιό­τη­τα της Δη­μο­κρα­τίας.

Το γε­γο­νός ότι νό­μοι της Δι­κτα­το­ρίας (α­κό­μα και του Με­τα­ξά) και οι α­να­­γκ­αστ­ικοί νό­μοι που ψη­φί­στη­καν μπρο­στά στον κί­νδυ­νο της ε­θνι­κής α­πώ­λειας(;), όταν ε­πι­τά­σσο­νται από τη «Δη­μο­κρα­τι­κή» κυ­βέ­ρνη­ση εί­ναι μια χα­ρά, ενώ όταν πρω­τοε­φα­ρμό­στη­καν ήταν φα­σι­στι­κοί και ε­γκλη­μα­τι­κοί , δεν έχει κα­μιά ση­μα­σία. Ά­λλω­στε ο νό­μος εί­ναι αυ­τα­ρχι­κός και πα­ρά­λο­γος μόνο όταν τον ε­κδί­δει ο Δι­κτά­το­ρας· όταν τον ε­φα­ρμό­ζει ο «Δη­μο­κρά­της» ο νό­μος γί­νε­ται δί­καιος και δη­μο­κρα­τι­κός.

Φωτογραφία από τη συζήτηση στη Βουλή για την αντιμετώπιση του ξεπλύματος χρήματος

Το γε­γο­νός ότι ε­ργα­τι­κοί α­γώ­νες δε­καε­τιών, δια­γρά­φο­νται σε μια νύ­κτα και έ­χου­με ε­πι­στρο­φές στο ε­ργα­σια­κό κα­θε­στώς που ί­σχυε στο με­σο­πό­λε­μο, εί­ναι υπέρ της σω­τη­­ρίας της Ε­λλά­δας και το ότι όλοι πρέ­πει να «βά­λε­τε» πλά­τη (ε­κτός φυ­σι­κά από αυ­τούς που η πλά­τη τους σκε­πά­ζε­ται από Α­ρμά­νι), ώστε να πλη­ρώ­σε­τε πάλι αυτά που σας κλέ­ψα­με, εί­ναι κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­­νη.

Το ότι αυ­τοί που ο­μο­λο­γή­σαν δη­­μ­οσίως ότι α­πο­δέ­χτη­καν 6ψή­φια πο­σά, προϊό­ντα δω­ρο­δο­κίας και ά­λλων κα­κου­ργη­μα­τι­κών πρά­ξεων εί­ναι ε­λεύ­θε­ροι, ενώ αυ­τοί που δεν θα πλη­ρώ­σουν το ει­σι­τή­ριο των 2€ θα πάνε φυ­λα­κή, εί­ναι α­να­λο­γι­κό­τη­τα της τι­μω­ρίας. Ά­λλω­στε το μα­χαί­ρι πάει μόνο στο κό­κκα­λο του α­δύ­να­του!

Δη­μο­κρα­τία ση­μαί­νει να πη­γαί­νεις να ψη­φί­ζεις ό­πο­τε στή­νουν μπρο­στά σου μια κά­λπη.

(από το ι­δεο­λο­γι­κό μα­νι­φέ­στο των Ε­πα­να­στα­τών της Κά­λπης)

Το γε­γο­νός πως μπο­ρώ να συ­νε­χί­ζω να α­πα­ρι­θμώ τα έργα και τις η­μέ­ρες της πα­ρού­σας και των πα­ρε­λθό­ντων κυ­βε­ρνή­σεων που α­πο­δει­κνύουν την αυ­τα­ρχι­­κ­ότ­ητα, την α­συ­δο­σία, την α­τι­μω­ρη­σία και όλα τα λοι­πά «κα­λά» που α­πο­λα­­μβ­άνο­υν­/ε­φαρ­μόζουν συ­νή­θως μόνο τα δι­κτα­το­ρι­κά και λοι­πά αυ­τα­ρχι­κά κα­θε­στώ­τα, δεν α­νη­συ­χεί κα­θό­λου τα ζω­ντα­νά που έχω χα­ρα­κτη­ρί­σει ως «Ε­πα­να­­στ­άτες της Κά­λπης». Αυ­τοί ε­ξα­κο­λου­θούν να πι­στεύουν ότι Δη­μο­­κρ­ατία ση­μαί­νει να πη­γαί­νεις να ψη­φί­ζεις ό­πο­τε στή­νουν μπρο­στά σου μια κά­λπη.

Συνεχίζεται την 27 Φεβρουαρίου 2011.


Το blog Δυνατή Ελλάδα και πιό συγκεκριμένα το άρθρο Συνθήματα 11 εκλογικών αναμετρήσεων με γλίτωσαν από αρκετό ψάξιμο, οπότε εκφράζω τις ευχαριστίες μου προς το συντάκτη της.