Nov 08 2009

Για μια τέτοια θέα…

Κάποτε, η επιτυχία είχε πολλές μορφές!

Τώρα, που πέρασε ο καιρός, η επιτυχία έχει αλλάξει μορφή στο μυαλό μου.

Αναρτώντας τώρα, τις πρώιμες απόψεις μου, δεν είμαι σίγουρος, για το αν συμφωνώ ή όχι, με τον μικρότερο εαυτό μου. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία!

Πολλές φορές, η γεύση της δύναμης, φτάνει. Αλλά, ας αφήσω τα συμπεράσματα να τα βγάλετε εσείς… (more…)

Nov 08 2009

Περί Θρησκείας, Κεφάλαιο 3

συνέχεια από το άρθροΗ ιστορία της θρησκείας, όπως την ονειρεύτηκα έφηβος, συνεχίζεται. ..

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

Πράγματι, από κει και ύστερα οι ιερείς ζούσαν «παραδείσια» στη γη ζωή, και αναρωτήθηκαν, δια μέσω του αρχιερέα τους, το εξής πολύ λογικό: «…Ρε παιδιά, τι ονειρεύεται ο νηστικός;» είπε ο αρχιερέας, σε μια από τις πολλές συνάξεις των ιερέων. (more…)

Oct 18 2009

Περί Θρησκείας, Κεφάλαιο 2

συνέχεια από το άρθρο
Η ιστορία της θρησκείας, όπως την ονειρεύτηκα έφηβος, συνεχίζεται. ..

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2

Η επιστήμη όμως προχώρησε πολύ από την πρώτη εκείνη εποχή της εμφάνισης των πρώτων θρησκειών. Έτσι οι ιδρυτές — που όπως είναι γνωστό βρίσκονται πάντα μπρος από την εποχή τους — κατάλαβαν ότι οι παλιοί θεοί άρχισαν να ξεθωριάζουν. Όμως, γιατί γινόταν αυτό; Οι ιδρυτές έκαναν φιλότιμες προσπάθειες για να μπορούν να κοιμίζουν τους πιστούς τους, μα η επιστήμη προχώραγε κι αναπόφευκτα τους έδειχνε τα κενά των θεών και τις ελλείψεις τους, με αποτέλεσμα την αφύπνιση — διαμαρτυρία των πιστών. Μαζεύτηκαν το λοιπόν ξανά οι ιδρυτές και αναρωτήθηκαν από που θα ζουν τώρα, που άρχισε η εποχή της αμφισβήτησης.

(more…)

Oct 16 2009

Λυπημένο Όνειρο

Μια φορά και ένα καιρό, ήμουν ρομαντικός, γιατί ήμουν νεότερος.

Θυμάμαι, που όλα είχαν το συμβολισμό τους, όλα σήμαιναν και κάτι άλλο, συνήθως καλό.

Ήταν τότε που έκανα τα πρώτα ερωτικά μου βήματα. Ήταν τότε, που σκόνταψα και πληγώθηκα. Ήταν τότε που δάκρυσα και μάτωσα, βαθιά μέσα μου. Ήταν εκείνες οι πρώτες πληγές που άφησαν τις ουλές εκείνες που σε συντροφεύουν μια ζωή. Οι ουλές, που σε προειδοποιούν όταν αλλάζει ο καιρός, όταν συννεφιάσουν οι σχέσεις…

Αυτή τη φορά ο μετεφηβικός εαυτός μου, ο νεαρός άνδρας, είναι αυτός που γράφει το παρακάτω κείμενο, πίσω στις αρχές του 1990… Το κείμενο, συνοδεύεται και από αντίστοιχη μουσική σύνθεση. Κάποια άλλη φορά όμως.

Στο μεταξύ, το Λυπημένο Όνειρο μου… (more…)

Oct 15 2009

Ας αρχίσουμε

Το πρώτο άρθρο, είναι φόρος τιμής στον έφηβο εαυτό μου. Τότε που τα αμφισβητούσα όλα, με τη σιγουριά ότι ήξερα τα πάντα. Τότε που οι σκέψεις ξεχειλίζοντας το μυαλό μου, ορμούσαν από το στυλό στις λευκές κόλες χαρτιού. Την ωραία εποχή που αυτά που ήθελες να πεις, τα έβγαζες από μέσα σου, για να ανακουφιστείς.

Κάθε ένα από αυτά τα γραπτά, μνημεία της αγωνίας του παιδιού, που μεταμορφώνεται σε ενήλικα, ήταν σαν μια εξαγωγή χαλασμένου δοντιού. Με πονούσαν όσο ήταν μέσα μου! Με πόνεσαν όταν βγήκαν! Και όταν μεγάλωσα, αναγκάστηκα να βάλω γέφυρα, για να κρύψω το κενό τους. (more…)